Spirit of the North 2 | Review

Μετά από περίπου 5 χρόνια, η Infuse Studio μας φέρνει τη συνέχεια της ιστορίας με την αξιολάτρευτη αλεπού της, με τη διαφορά πως πλέον συνοδεύεται από ένα κοράκι και όχι από ένα guardian spirit του είδους της. Εκτός από αυτή την εμφανή διαφορά, οι δύο τίτλοι μπορεί να διαδραματίζονται στο ίδιο ημισφαίριο, αλλά είναι δύο τελείως διαφορετικές εμπειρίες με μοναδικά κοινά την υπέροχη μουσική και τα σαγηνευτικά τοπία. Πατώντας πάνω στην προηγούμενη δήλωσή μου, ας σημειώσουμε πως ο πρώτος τίτλος αποτελούσε ένα adventure-puzzle game, το οποίο έβγαζε σε γενικότερο πλαίσιο ένα casual feeling. Στην περίπτωση μας, ο δεύτερος τίτλος έχει πάρει μια τελείως διαφορετική κατεύθυνση, που προσωπικά έμενα με έκανε hook στο όλο concept. Πιο συγκεκριμένα, εάν κάποιος μου έλεγε να περιγράψω το παιχνίδι με μία λέξη, τότε θα του έλεγα πως είναι αδύνατον καθώς ο νέος τίτλος έχει πλέον στοιχεία από RPG, από Souls αλλά και από metroidvania παιχνίδια. Εν ολίγοις θα του έλεγα πως είναι ένα adventure–RPG–Souls–metroidvania–Puzzle game, το οποίο καταφέρνει να δώσει ταυτόχρονα έναν απλό τρόπο παιχνιδιού, αλλά και να προσφέρει και τις πιο απαιτητικές στιγμές που χρειαζόμασταν.

WHAT DOES THE FOX SAY?

Όπως προανέφερα, το παιχνίδι διαδραματίζεται στο ίδιο ημισφαίριο και πιο συγκεκριμένα στα βόρεια νησιά. Η αλεπού μας καλείται να σταματήσει τον Grimnir (σαμάνος της φυλής της αρκούδας) αλλά και την εξάπλωση του κόκκινου “νέφους” που αυτός εξαπέλυσε με τη μαγεία του. Για να το καταφέρει αυτό, θα πρέπει να εξαγνίσει όλους τους guardians, οι οποίοι έχουν πέσει θύματά της και στο τέλος τον ίδιο τον Grimnir. Σε σύγκριση με το πρώτο παιχνίδι, όπου οι μοναδικές πληροφορίες σχετικά με το τι συμβαίνει προέρχονται αποκλειστικά από τις τοιχογραφίες, εδώ έχουμε πρόσβαση σε πάπυρους, τους οποίους βρίσκουμε σκόρπιους στον κόσμο γύρω μας. Κατ’ αυτό τον τρόπο παίρνουμε τις πληροφορίες τις οποίες χρειαζόμαστε για την ιστορία μας χωρίς να πρέπει να γίνουμε ειδικοί στην ανάγνωση συμβόλων. Οι πληροφορίες αυτές έρχονται ουσιαστικά σε μορφή μαρτυριών από τους θανόντες πλέον κατοίκους και σαμάνους της κάθε φυλής, κάνοντάς με έτσι να νιώθω ότι έχω μία πιο προσωπική επαφή με τον κόσμο γύρω μου.

Όλα τα παραπάνω φυσικά έρχονται και δένουν με τα μαγευτικά τοπία, στα οποία ζούσε η κάθε φυλή και δίνεται η δυνατότητα στην αλεπού μας να εξερευνήσει. Από μελαγχολικές ομιχλώδεις παραλίες σε δάση “γεμάτα” ζωή, ακόμη και στις δύσβατες σπηλιές και τους πρώην μεγαλοπρεπείς “ναούς” της κάθε φυλής, οι ήρωές μας θα τρυπώσουν σε κάθε λογής σημείο. Βεβαίως υπάρχουν πολλά μυστικά και γρίφοι για να λύσουμε, δίνοντάς μας έτσι τη δυνατότητα να βρεθούμε σε ξεχωριστά απόκρυφα σημεία, αλλά και να συλλέξουμε από τα διάφορα chests νέα skills, runes ή το currency του παιχνιδιού (που λέγεται «Crystal Shards») από το κάθε σημείο επίσκεψής μας. Ωστόσο, παρά το linear στοιχείο που ακολουθεί η ιστορία μας (όπως και στον προηγούμενο τίτλο) πλέον μας δίνεται η δυνατότητα να ενεργοποιήσουμε διάφορα portals με τα οποία θα μπορούμε να επιστρέφουμε σε προηγούμενες περιοχές -κάτι που αποδείχθηκε άκρως χρήσιμο, καθώς χρειάστηκε να επιστρέψω αρκετές φορές σε προηγούμενες περιοχές για να εξερευνήσω κλειδωμένα ή μη προσβάσιμα σημεία- ή και διάφορους οβελίσκους. Αυτοί μας φανερώνουν τα διάφορα points of interest που εμπεριέχονται στον χάρτη, κάτι που βοηθά την εξερεύνηση να γίνει ελάχιστα πιο σύντομη, που από μόνο του έρχεται σε αντίθεση με την αργή εξερεύνηση που χρειάζεται το παιχνίδι. Το παραπάνω “ξεκλείδωμα” γίνεται εφικτό με τη χρήση των Crystal Shards που βρίσκουμε σχεδόν παντού.

Εκτός της παραπάνω χρήση τους μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε και για την αγορά διάφορων customization αντικειμένων από τα διάφορα raccoons (sales vendors), τα οποία είναι κρυμμένα σε διάφορα σημεία και έχουν να μας προφέρουν ιδιαίτερες επιλογές. Μερικές από αυτές είναι τα διάφορα runes, αλλά και τα διάφορα χρώματα για τη γούνα μας και για τα μάτια μας, καθώς πλέον κατά την αρχή του παιχνιδιού έχουμε τη δυνατότητα να φτιάξουμε την αλεπού μας όπως ακριβώς τη θέλουμε. Ξόδεψα αρκετά λεπτά χαζεύοντας τις επιλογές μου για το πώς θέλω να είναι ο ήρωας μου και ξόδεψα και πολλές ώρες στο να παρατηρώ τις κινήσεις και τους ήχους που έβγαζε εκείνη την ώρα. Η αναβάθμιση στα animations και στη γενικότερη συμπεριφορά της αλεπούς είναι εμφανέστατη, καθώς στον πρώτο τίτλο πιο πολύ έφερνε σε σκύλο παρά σε αλεπού. Μέχρι και οι θόρυβοι που προέρχονταν από τον κεντρικό χαρακτήρα ήταν πιο πιστοί σε αλεπού, κάτι το οποίο πιστοποιεί και ο σκύλος μου καθώς την έψαχνε μέσα στο σπίτι. Αναβαθμισμένη ήταν και η ανταπόκριση του κόσμου γύρω μας καθώς με το κάθε “bark” της αλεπούς δεχόμασταν διάφορες “απαντήσεις” από άλλα ζώα που συναντούσαμε στον διάβα μας, κάτι το οποίο με έκανε να το χρησιμοποιώ συχνά-πυκνά μόνο και μόνο για να παρατηρήσω τις διάφορες αντιδράσεις τους.

Δεν θα μπορούσα να μην κάνω ένα μεγάλο shout out στον music composerμ Pav Gekko, ο οποίος κατάφερε να δέσει όλα τα παραπάνω με μια εκπληκτική μουσική και με αέρινες μελωδίες. Ακόμη και από το πρώτο λεπτό στο menu screen, αυτή η πανδαισία από νότες δεμένες με τη κατάλληλη σειρά προσφέρουν έναν ηχητικό μπουφέ, ο οποίος δένει άψογα τα μαγευτικά τοπία του παιχνιδιού και την απλή εξερεύνηση με τις πιο δυνατές σκηνές του παιχνιδιού, δίνοντάς μου έτσι το κατάλληλο ερέθισμα για να συνδεθώ με τη “ψυχή” του παιχνιδιού, αλλά και με τα διάφορα συναισθήματα που ξεπήδησαν από μέσα μου. Η έκθεση σε αυτή την οπτικοακουστική οπτασία ήταν ένα από τα πιο αξιοσημείωτα σημεία του παιχνιδιού και με συνόδευε μέχρι το τέλος του.

SPIRIT OF THE GUARDIANS!

Η μουσική καταφέρνει να ανεβάσει και την αδρεναλίνη και στις μάχες του παιχνιδιού. Υπάρχουν κανονικότατα boss fights, κάτι που μόλις το συνειδητοποίησα έμεινα άναυδος καθότι ήταν τόσο μεγαλοπρεπείς για την κλίμακα του παιχνιδιού, που μου θύμιζαν τα epic boss fights των Souls παιχνιδιών. Μια διαφορά από τη κλασσική φόρμουλα των Souls είναι ότι αντί για stamina υπάρχει το spirit gauge και σε περίπτωση δύο συνεχόμενων ή και τριών θανάτων σου δε χάνεις τα shards τα οποία έχει συλλέξει με τόσο κόπο. Φυσικά όταν πεθαίνουμε κάνουμε awaken (το αντίστοιχο respawn των Souls games) στο τελευταίο Statue of Éona, το οποίο συνήθως εάν είμαστε κάπως προσεκτικοί θα είναι και σχετικά κοντά το σημείο θανάτου μας. Η αλεπού μας έχει και τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί runes, από τα οποία θα αποκτάει διάφορα νέα abilities ή κάποιο boost για κάποια από τα χαρακτηριστικά της, όπως π.χ. έξτρα ζωή σε μορφή armor. Ακόμη, τα παραπάνω runes σε συνδυασμό με τα skills τα οποία αποκτάμε από τους guardians ή ξεκλειδώνουμε βρίσκοντας τα διάσπαρτα skill points, μπορεί να αποκτήσουν στρατηγική σημασία για τον τρόπο που παίζουμε το παιχνίδι, κάνοντας έτσι την εξερεύνηση μία must στρατηγική.

Ιδιαίτερα σημαντική βελτίωση έκρινα την απόκριση του πρωταγωνιστή μας στον χειρισμό, αλλά και στο γενικότερο platforming. Στον πρώτο τίτλο ο ήρωάς μας ήταν αρκετά δύσχρηστος στον χειρισμό του και δεν ανταποκρινόταν στο σωστό βαθμό στα διάφορα ακροβατικά τα οποία έπρεπε να εκπληρώσουμε. Η Infuse Studio βρήκε τρόπο για να το λύσει αυτό, αν και είναι κάπως παράδοξος. Με τη προσθήκη ενός μπλε καθοδικού βέλους μπορούμε με βεβαιότητα να προσδιορίσουμε πλέον το που θα προσγειωθεί η αλεπού μας, χωρίς να έχουμε έτσι απροσδόκητες αστοχίες. Το πρόβλημα με τη λύση αυτή είναι πως χαλάει το immersion, που με τόση χάρη προσφέρει το παιχνίδι. Παρόλα αυτά, το θεωρώ άδικο να πω πως δεν το βρήκα χρηστικό καθώς μου έλυσε τα χέρια -ή τα πόδια, αναλόγως πως το δει κανείς- και μου πρόσφερε αρκετή ευκολία στην περιήγηση των πιο δύσβατων περιοχών, αλλά και των πιο απαιτητικών platforming σημείων του παιχνιδιού.

Ο Καβάφης είχε πει στην Ιθάκη πως σημασία δεν έχει ο προορισμός αλλά το ταξίδι, και η αλήθεια είναι πως στο Spirit of the North 2 έχουν και τα δύο την ίδια αξία. Μέσα από αυτό το μελαγχολικό και συνάμα ιδιαίτερο ταξίδι βλέπουμε πως η προσπάθεια δύο μοναχικών ζώων επιφέρει την αλλαγή που χρειάζεται ο κόσμος τους, για να δει η Γη την ανανέωση και την αρμονία που χρειάζεται. Μέσα από τα μοναδικά τοπία και την εκπληκτική μουσική του καταφέρνει να μας προσφέρει ένα μοναδικό σύνολο εμπειρίας, με το μείγμα διάφορων genres στον πυρήνα του gameplay του να αποτελεί την τσαχπινιά που εγώ προσωπικά χρειαζόμουν για να απορροφηθώ από τον κόσμο του.

Ευχαριστούμε πολύ τις Infuse Studio και Silver Lining Interactive για την παροχή του review copy!