Και να που πέρασε ο καιρός και τσουπ, ένα νέο RoboCop game ήρθε πάλι να με ταξιδέψει στα παλιά, “στην παλιά μου γειτονιά και τα συναφή”, που έλεγαν κάποτε και οι Goin’ Through. Μετά την κυκλοφορία του Robo Cop: Rogue City το 2023 –που μου άφησε σχετικά μέτριες εντυπώσεις– η Teyon επιστρέφει με το Unfinished Business, ένα αυτοτελές expansion που υπόσχεται να εμπλουτίσει την εμπειρία του RoboCop με μια νέα αποστολή, νέους εχθρούς και λίγη περισσότερη… μεταλλική οργή. Το ερώτημα όμως είναι: προσφέρει κάτι ουσιαστικά νέο ή απλώς πακετάρει ξανά ό,τι είδαμε ήδη;
PART MAN, PART MACHINE, ALL COP VOL.2
Πριν ξεκινήσω, αξίζει να αναφερθεί πως με το Unfinished Business, η Teyon επιχειρεί να επεκτείνει το σύμπαν του RoboCop με μια κανονική mini κυκλοφορία και όχι DLC, κάτι ευπρόσδεκτο και λόγω χαμηλής τιμής αλλά και επειδή δεν σχετίζεται με την original κυκλοφορία. Η υπόθεσή μας, λοιπόν, ξεκινά με έναν νέο εφιάλτη: το αρχηγείο της αστυνομίας δέχεται επίθεση, ενώ στον ορίζοντα εμφανίζεται το κτίριο της OmniTower- το νέο “καμάρι” της OCP. Ο RoboCop καλείται να ερευνήσει το συμβάν και σταδιακά αποκαλύπτεται μια νέα απειλή από το παρελθόν η οποία, μέσω flashbacks όπου ελέγχετε τον Alex Murphy πριν γίνει RoboCop, έχει αρχικά ενδιαφέρον καθώς προσθέτει και μια ανθρώπινη διάσταση στη μεταλλική φιγούρα που γνωρίσαμε.
Το σενάριο δεν αγγίζει την πολυπλοκότητα πολιτικών υποκειμένων όπως του RoboCop 2 ή τις κοινωνικές νύξεις του Verhoeven από τη πρώτη ταινία, και παρόλο που προσπαθεί να μας δώσει ένα βαθύτερο υπόβαθρο για τον Murphy πέφτει στη γνωστή παγίδα των κλισέ. Το κλισέ δυστυχώς έρχεται και χτυπάει αλύπητα όλο το νευρικό σας σύστημα καθώς το σενάριο είναι πολύ προβλέψιμο και δείχνει μια προχειρότητα που σαν άλλο ντόμινο καταρρίπτει το γενικότερο storytelling του παιχνιδιού. Και είναι κρίμα καθώς το σύμπαν του RoboCop προσφέρει σίγουρα πάρα πολλές ιδέες ειδικά αν αναλογιστεί κανείς και το comic αριστούργημα του Frank Miller.
Ο,ΤΙ ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΕΚΤΕΛΕΙΤΑΙ
Σε αντίθεση με τον σχετικά open-world κόσμο του Rogue City, το Unfinished Business υιοθετεί μια πολύ πιο γραμμική δομή. Το OmniTower, ο πύργος της νέας OCP, λειτουργεί ως το βασικό περιβάλλον δράσης – ένας πολυώροφος λαβύρινθος με συνεχώς μεταβαλλόμενες συνθήκες μάχης. Κάθε επίπεδο προσφέρει μια διαφορετική πρόκληση: από κατεστραμμένα γραφεία και χώρους στάθμευσης γεμάτους με κατακάθια της κοινωνίας, μισθοφόρους αλλά και dronesμέχρι αίθουσες με high-tech μηχανισμούς και μυστικές βάσεις παράνομων δοκιμών.
Η ελεύθερη εξερεύνηση έχει σχεδόν εξαφανιστεί και τα side-quests υπάρχουν μεν αλλά απογοητεύουν. Καταλαβαίνω πως δεν είναι κανονικό videogame, όπως το Rogue City, αλλά δυστυχώς θα απογοητεύσει ακόμα και τον πιο hardcore fan του cult cyborg-μπάτσου. Τα side-quests είναι πολύ προχειροφτιαγμένα και δείχνουν ότι δεν έπεσε το ίδιο μεράκι και προσπάθεια όπως στο original και είναι απλά ανεγκέφαλα fillers που δεν προσφέρουν κάτι παραπάνω στην όλη εμπειρία πέρα από παραπάνω xp points για τις αναβαθμίσεις του RoboCop.
Το θετικό, όμως, είναι ότι οι μάχες είναι ταχύτατες και εντυπωσιακές, με την προσθήκη νέων όπλων όπως το Cryo Cannon (παγώνει εχθρούς), το minigun και νέα takedown animations.
Ο RoboCop, όπως και στο πρώτο παιχνίδι, είναι βαρύς, σταθερός και σχεδόν ασταμάτητος -και αυτό παραμένει ικανοποιητικό. Ένα από τα πιο διασκεδαστικά νέα στοιχεία βέβαια είναι η στιγμή που έχετε υπό τον έλεγχό σας τον ED 209 σε μια αποστολή, ισοπεδώνοντας κυριολεκτικά τα πάντα στο πέρασμά σας. Σε κάποιες flashback στιγμές θα παίξετε ως Alex Murphy με το gameplay να διαφοροποιείται καθώς έχετε λιγότερη αντοχή και θα αναγκαστείτε να βασιστείτε σε τακτικές μάχες και συλλογή στοιχείων, προσφέροντας μια ευχάριστη φρεσκάδα στην όλη εμπειρία.
THANK YOU, I HOPE YOU ARE INSURED
Παρότι υπάρχουν μερικά νέα perks και abilities, το σύστημα αναβάθμισης παραμένει σχεδόν αναλλοίωτο σε σχέση με το αρχικό παιχνίδι, κάτι που ίσως απογοητεύσει όσους περίμεναν μια βαθύτερη RPG εμπειρία. Η σημαντικότερη πάντως ανανέωση (μόλις 2 νέα όπλα καλώς ή κακώς) βρίσκεται στο οπλοστάσιο και στις ειδικές ικανότητες του RoboCop. Με το νέο Cryo Cannon που προανέφερα μπορείτε να παγώσετε τους εχθρούς σας σε στυλ Sub-Zero και εφόσον θέλετε, μπορείτε να κάνετε και ένα optional melee ή shooting fatality για να γουστάρετε ακόμα περισσότερο.
Το σύστημα προόδου παραμένει απλοϊκό και επικεντρώνεται σε μείωση των cooldowns, αναβάθμιση όπλων, νέα passive abilitie, sόπως auto-reload και health boost, καθώς και hacking ή cracking κωδικών. Η απουσία όμως ενός νέου skill tree ή κάποιας ουσιαστικής εξέλιξης στον τρόπο που χειρίζεστε τον RoboCop καθιστά την εμπειρία κάπως επαναλαμβανόμενη για όσους έχουν ήδη «χτίσει» το χαρακτήρα στον πρώτο τίτλο όπως ο γράφων.
Τα νέα environmental takedowns είναι ευπρόσδεκτα αλλά εξηγήστε μου λίγο αυτό: έχω κατεδαφίσει κυριολεκτικά όλο το χώρο με ένα minigun, αλλά η TV στην οποία θα πραγματοποιηθεί το takedown είναι άθικτη! Μάλλον είναι από το ίδιο κράμα μετάλλου που έχει και η πανοπλία του RoboCop με τη διαφορά ότι η αχίλλειος πτέρνα της είναι η εισαγωγή εχθρικών κεφαλιών στην οθόνη της…
Και ενώ η ατμόσφαιρα παραμένει πιστή στο σύμπαν του RoboCop, με neon φωτισμούς, σκοτεινά διαμερίσματα και απειλητικά drones έτοιμα να σας κεράσουν «μολύβι» στους διαδρόμους ένα παρόμοιο περιστατικό όπως το παραπάνω «τσαλακώνει» την εικόνα του παιχνιδιού ακόμη περισσότερο. Αυτό που κάνει «μπαμ» ότι το αμέλησαν οι developers είναι η προσθήκη των cyborg Otomo που είχαμε δει στο RoboCop 3. Στη ταινία ήταν απειλή για τον ήρωά μας ενώ στο παιχνίδι είναι η πιο εύκολη λεία για τη γροθιά του RoboCop. Ακόμα και στα takedowns δεν τους δόθηκε η πρέπουσα σημασία καθώς βγάζουν μέχρι και αίμα όταν τους αποτελειώνετε σε κάποιον ανεμιστήρα.
THEY ‘LL FIX YOU, THEY FIX EVERYTHING
Τα γραφικά δεν έχουν υποστεί αξιοσημείωτη βελτίωση από το Rogue City, αλλά το art direction παραμένει στιβαρό: το OmniTower πείθει ως δυστοπικό σύμβολο εξουσίας και καταπίεσης. Παρά την αισθητική πιστότητα στον κόσμο του RoboCop, το Unfinished Business υποφέρει από τεχνικές αστάθειες. Η έκδοση που είχαμε στα χέρια μας ήταν για Xbox Series Xκαι είχα ουκ ολίγα κρασαρίσματα όπου από το πουθενά ξαφνικά με πέταγε το παιχνίδι στο dashboard του Xbox. Tα μοντέλα των εχθρών και των χαρακτήρων συνεχίζουν να μοιάζουν λες και έχουν ξεπηδήσει από δυο γενιές πίσω και υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις όπου μου έτυχαν animation glitches και underworld clipping. Αν και το παιχνίδι δεν είναι ιδιαίτερα βαρύ, οι αδυναμίες στη βελτιστοποίηση το κάνουν να φαίνεται πρόχειρα “ραμμένο”.
Μάλιστα, όπως μου είχε τύχει και στο παρελθόν, έτσι κι εδώ είχα θέμα με glitch το οποίο με ανάγκασε να παίξω από την αρχή μια αποστολή. Αν υπήρχε επιλογή manual save δεν θα είχα θέμα αλλά δυστυχώς για ακόμη μια φορά απουσιάζει. Είχα εξολοθρεύσει όλους τους εχθρούς (objective αποστολής: Eliminate all threats) και ήταν ένας άτιμος με minigunστον οποίο είχε κολλήσει μια καρέκλα ανάμεσα στα πόδια του. Και αφού τον κέρασα μολύβι, καρέκλες, τραπέζια (σ.σ. παλιατζήηηηηης Vol.II για όσους είχαν διαβάσει το review του Rogue City) ξαφνικά ο RoboCop δεν είχε χέρι. Τον άφησα να με αποτελειώσει, πάτησα continue και πάλι τα ίδια. Την 3η φορά δεν άντεξα και έκανα restart την αποστολή. Patch επειγόντως αγαπητή Teyon.
Η επιστροφή του Peter Weller στον ρόλο του RoboCop χαρίζει αυθεντικότητα στην εμπειρία, αλλά το υπόλοιπο voice acting συνολικά κινείται σε πολύ μέτριο επίπεδο. Αρκετές φορές υπήρξαν σημεία με απώλειες ήχου σε cut-scenes και υπότιτλοι όπου διακόπτονταν ή και συγχέονταν.
Ο χειρισμός είναι απαράλλαχτος και μέσα σε λίγη ώρα θα τον συνηθίσετε αλλά οφείλω να επισημάνω ότι και εδώ απουσιάζει το cover, duck και το άλμα (αν και ως Murphy θα μπορέσετε να κάνετε τα δυο τελευταία). Με κάποια όπλα θα δυσκολευτείτε στη στόχευση καθώς δεν κάνετε κάτι λάθος εσείς αλλά είναι ξεκάθαρα τεχνικό θέμα του παιχνιδιού. Για παράδειγμα, αν θέλετε να κάνετε ζουμ για headshot και πίσω σας υπάρχει τοίχος ή οποιοδήποτε εμπόδιο ατυχήσατε. Τόσο απλά και τόσο εκνευριστικά. Δυστυχώς -και λυπάμαι πολύ που το γράφω- αλλά εδώ υπάρχει ξεκάθαρα μια πιστή μεταφορά των προβλημάτων του Rogue City κάνοντας το τεχνικό κομμάτι να είναι εμφανέστατα και το πιο αδύναμο σημείο του τίτλου.
YOU HAVE 20 SECONDS TO COMPLY
Το Unfinished Business είναι ένα παραπάνω τυράκι για τους fans του πρώτου παιχνιδιού και μια μικρή περιπέτεια διάρκειας 8-10 ωρών για όσους θέλουν να γνωρίσουν τον θρυλικό cyborg μπάτσο των 80’s. To κακό της όλης υπόθεσης που χαντακώνει ουσιαστικά το παιχνίδι είναι η ίδια η ομάδα ανάπτυξης, η οποία αντί να δώσει αυτό το κάτι παραπάνω που ήθελαν σίγουρα οι fans του RoboCop αρκέστηκε στο να κάνει μία, με το συμπάθιο, “ξεπέτα”.
Υπάρχουν ωραίες στιγμές στο παιχνίδι όπως ο καταιγισμός πυρών, ατάκες του RoboCop, τα flashbacks ως Murphy, o χειρισμός του ED 209 αλλά κανένας, μα κανένας, ακόμη και ο πιο hardcore fan του RoboCop lore δεν ενδιαφέρεται με το γεγονός ότι μπορείτε να χειριστείτε δύο ακόμη εντελώς αδιάφορους χαρακτήρες οι οποίοι θα μπορούσαν να ήταν απλά ένα ακόμη ανούσιο cut-scene. Το αδιάφορο σενάριο σε συνδυασμό με τα πάρα πολλά τεχνικά προβλήματα κάνουν αυτή τη φορά τον μπάτσο της καρδιάς μου να ισορροπεί κουτσά στραβά στο βάθρο της μετριότητας.
Ευχαριστούμε πολύ την AVE Tech για την παροχή του review copy!
