Πριν καλά καλά προλάβουμε να αφήσουμε πίσω την περιπέτεια μας, η Lumiose City μας ξανακαλεί για νέο ταξίδι, αυτή την φορά στο παράλληλο σύμπαν DLC της, που ονομάζεται Mega Dimensions. Με την τσουχτερή τιμή των 30€, ξεκλειδώνεται η αποστολή της Ansha, η οποία επισκεπτόμενη την πόλη έχει βαλθεί να πιάσει ένα θρυλικό Pokémon για να αποδείξει την αξία της στην μητέρα της. Στην αναλυτική ματιά που είχαμε ρίξει στο αρχικό Pokémon Legends Z-A είχαμε να κάνουμε με ένα παραγεμισμένο tech demo γεμάτο προβλήματα αλλά ταυτόχρονα με ένα ελπιδοφόρο μήνυμα για το μέλλον της σειράς, ως μια πιο μοντέρνα και δουλεμένη φόρμουλα αν χτιστεί σε κλίμακα που του αξίζει.
ΤΟ SPIN-OFF ΤΟΥ SPIN-OFF
Η νέα κεντρική ιδέα είναι η Hyperspace Lumiose, μια εναλλακτική εκδοχή της πόλης, που γεννιέται από το θρυλικό θήραμα μας ενώ κρύβεται μέσα σε αυτήν. Εμείς βρίσκουμε εισόδους για το Hyperspace σε όλη την πόλη και ταΐζοντας το Hoopa της Ansha με διάφορα Donuts φτιαγμένα από berries, αποκτάμε πρόσβαση στην άλλη διάσταση. Εκεί έχουμε χρονικό όριο λίγων λεπτών για να πιάσουμε Pokémon, να εξερευνήσουμε και να βρούμε κρυφά αντικείμενα προτού αναγκαστούμε να υποχωρήσουμε. Δεν απέχει καθόλου δηλαδή, από το υπόλοιπο παιχνίδι στο οποίο είχες να κάνεις αντίστοιχες κινήσεις απλά χωρίς το χρονικό όριο.
Η επανάληψη αυτή γίνεται γρήγορα αντιληπτή όταν κάποιος σταματήσει και σκεφτεί με ποια σειρά ρέει το νέο αυτό υλικό. Πρώτα έχουμε κάποια σύντομα σημεία ιστορίας με άλλοτε ενδιαφέροντες και άλλοτε ανούσιους διαλόγους, που ακολουθούνται από ένα στόχο πόντων που πρέπει να φτάσουμε για να αποκτήσουμε πρόσβαση στο επόμενο μεγάλο boss fight με Rogue Mega Evolved Pokémon. Τον στόχο πόντων τον φτάνει κάποιος πιάνοντας νέα πλασματάκια από το Hyperspace, είτε πολεμώντας εκπαιδευτές σε αντίστοιχα σημεία του άλλου σύμπαντος. Εννοείται πως έπειτα η ιστορία συνεχίζεται κ.ο.κ. με απόλυτη ακρίβεια ακολουθώντας κατά γράμμα την συνταγή του αρχικού παιχνιδιού, με μια βασική διαφορά.
GONNA GRIND THEM ALL
Στο Hyperspace έχουμε να συναντήσουμε πολλά ίδια αλλά και 132 νέα Pokémon (ερχόμενα από τις περιοχές παλαιότερων τίτλων – όχι εντελώς καινούρια designs), που όμως βρίσκεις σποραδικά καθώς υπάρχουν μονάχα 3 είδη συνήθως σε κάθε «pocket dimension». Αυτό μαζί με το γεγονός ότι κατά την διάρκεια του, το παιχνίδι ζητάει όλο και περισσότερες επισκέψεις στο άλλο σύμπαν, ανά κομμάτι ιστορίας, αφήνει έναν ενοχλητικό ρυθμό στο pacing αφού κάθε επίσκεψη συνήθως διαρκεί τουλάχιστον 5 με 10 λεπτά και απαιτούνται παραπάνω από 10 επισκέψεις ανά κεφάλαιο. Αυτοί οι υπολογισμοί γίνονται για κάποιον παίχτη που βιάζεται και εκτελεί τέλεια και με ακρίβεια τις αποστολές που του δίνονται, αλλιώς τα νούμερα ξεφεύγουν αρκετά.
Η Gamefreak έχει μια τάση να μπερδεύει τη διάρκεια με το βάθος, αφού συνολικά παίρνοντας τον χρόνο μου μαζεύοντας κάθε νέα προσθήκη που συναντούσα για το Pokédex, πέρασα περίπου 35 ώρες για να ολοκληρώσω την βασική αλλά και την επιπρόσθετη ιστορία που υπήρχε μετά τα Credits στο DLC. Δεν μπορώ να πω ότι χρειάζονταν τόσες ώρες, ειδικά όταν σκέφτομαι το πόσες από αυτές ξόδεψα στα επαναλαμβανόμενα «γκρι» σύμπαντα ψάχνοντας το πολύ ένα μοναδικό νέο Pokémon. Ίσως σε κάποιους να δίνει την αίσθηση πως αξίζει έτσι το νέο αυτό κεφάλαιο, αλλά σίγουρα για εμένα δεν ήταν αρκετό.
Πρέπει να σταθώ στο πόσο έπασχαν από έλλειψη φαντασίας οι νέες αυτές περιοχές, αφού αν θέλουμε να γίνουμε κυνικοί, δεν ήταν καν καινούριες. Αναφέρομαι στην επαναχρησιμοποίηση των ίδιων κομματιών της πόλης από το βασικό παιχνίδι, αλλά με πολύ πιο αχνά χρώματα και μονάχα σε 4-5 διαφορετικές πολεοδομικές μορφές. Αν η τιμή ήταν χαμηλότερη να το δικαιολογήσω, αλλά στην αξία ενός μικρού παιχνιδιού, θα έπρεπε να έχει κάποιες νέες περιοχές προς εξερεύνηση ειδικά αφού είμαστε σε αυτό τον «φανταστικό και ονειρικό» κόσμο. Η πλεονεξία όμως νίκησε για ακόμα μία φορά.
Τουλάχιστον η επιβράβευση δεν ήταν άσχημη, αφού σε κάθε νέο ψίχουλο ιστορίας που φτάνεις, υπάρχουν νέες σκηνές με όλους τους αγαπημένους χαρακτήρες της βασικής ιστορίας, αναπτύσσοντας περισσότερο την σχέση μεταξύ τους και αναδεικνύοντας την ικανότητα της εταιρείας να δημιουργεί αγαπητούς χαρακτήρες. Κάθε κεφάλαιο περιείχε και διαφορετική δυάδα ηρώων που η μεταξύ τους αλληλεπίδραση δεν σταματούσε να είναι διασκεδαστική, αν και φλύαρη μερικές φορές.
ΤΡΕΞΕ ΤΡΕΞΕ ΜΙΚΡΟΥΛΗ
Πίσω στην εξερεύνηση όμως, είσαι μόνος σου και πρέπει να παραδεχτώ πως η προσθήκη χρόνου στις σύντομες «βυθίσεις» στο Hyperspace με βρίσκει πολύ βαθιά σύμφωνο. Έχοντας χρονικό όριο σε κάθε επίσκεψη, το παιχνίδι αποκτά ένα ενδιαφέρον που έλειπε στην βασική περιπέτεια, αφού παρά τις αποκλειστικά βραδινές μάχες, δεν σε σταματούσε κανείς από το να περιμένεις ως την επόμενη νύχτα για να συνεχίσεις. Από την άλλη εδώ τα τυχαία Pokémon που μπορεί να συναντήσεις, διακινδυνεύουν να χαθούν αν τελικά βγεις από τo «pocket dimension» στο οποίο τα βρήκες. Βρήκα απολαυστική την ύπαρξη του συστήματος αυτού, που προσθέτει μια παραπάνω δυσκολία στο να βρεις τα Pokémon που θες, ειδικά όταν τυχαίνει dimension με πολύπλοκη τοπογραφία.
Η δυσκολία του παιχνιδιού δεν σταματάει στα χρονικά όρια όμως, αφού πλέον ότι Pokémon συναντήσεις μπορεί να είναι μέχρι και level 200. Για πρώτη φορά στην σειρά φτάνουν τόσο ψηλά τα επίπεδα ενώ αυτό αντικατοπτρίζεται και στην δυσκολία στις μάχες, με το άλλο άκρο να είναι αποστολές που εφόσον δεν είσαι αρκετά σωστά εξοπλισμένος καλύτερα να μην τις δοκιμάσεις. Ακόμα θυμάμαι το ξύλο που έφαγα από τα πέντε Mankey στην αρχή της ιστορίας, κάτι που με χαροποιεί αφού επιτέλους μπορώ να δυσκολεύομαι σε Pokémon τίτλο ξανά!
Δεν μπορεί κάποιος να φτάσει εκείνα τα levels με πατροπαράδοτες μεθόδους, οπότε εκεί έρχεται η Ansha με τα donuts της. Το σύστημα είναι απλό και θυμίζει τα παλαιότερα «poffins» που θα θυμούνται όσοι έπαιξαν τα Diamond and Pearl, αλλά τώρα με berries φτιάχνουμε εντυπωσιακά αρτοσκευάσματα που προσδίδουν levels, χρόνο και άλλες ικανότητες μονάχα στο Hyperspace. Ξεκινώντας με τα απλά berries αλλά αναπτύσσοντας νέες συνταγές κατά την διάρκεια του DLC, το power level γίνεται όλο και μεγαλύτερο, μονάχα με την χρήση των νέων Hyperspace berries. Ουσιαστικά με το που εμφανίζεται μια μέθοδος χρήσης των πολλαπλών berries που έχει μαζέψει κάθε παίχτης και πρακτικά δεν έχει τι να τα κάνει, απευθείας παρουσιάζεται και η αντίφαση του ότι δεν είναι χρήσιμα ούτε και στο νέο σύστημα, κάτι που με άφησε μπερδεμένο. Χρειαζόταν τουλάχιστον κάποιο σύστημα ανταλλαγής ώστε τα «απλά» berries να μην πιάνουν τελικά απλά χώρο στο inventory σου. Πέρα από αυτό το σύστημα των donuts δεν ήταν άσχημο, αν και τελικά τα περισσότερα υπό-στατιστικά δεν παίζουν και ιδιαίτερο ρόλο, αρκεί ένα donut να δίνει πολύ χρόνο και levels, τότε είναι αρκετό.
POKESLOP Ή POKEGEM?
Οι καλύτερες από τις νέες προσθήκες για τις οποίες θα χρειαστούν και τα δυνατότερα donuts που υπάρχουν, είναι η επιστροφή πολλών θρυλικών από τις προηγούμενες περιπέτειες! Mega Rayquaza, Primal Groundon και Kyogre, αλλά και πολλά άλλα κάνουν την εμφάνισή τους στην Lumiose μετά τα Credits του παιχνιδιού, αποτελώντας από τις μεγαλύτερες δοκιμασίες που υπάρχουν στην πόλη. Αυτά και πολλά άλλα θρυλικά θα κρατήσουν απασχολημένους όσους θέλουν το Pokémon Legends Z-A να μην τελειώσει, για πολύ καιρό ακόμα.
Ακόμα ένα νέο στοιχείο αποτελούν τα Z-Forms όπως και τα νέα Mega Evolutions που υπάρχουν στο Hyperspace. Τα Z–Forms δίνοντας πιο γρήγορες κινήσεις αλλά με μικρότερη διάρκεια εξέλιξης, θα ενθουσιάσουν όσους αγαπούν το theorycrafting στην competitive σκηνή, αλλά στο singleplayer πλαίσιο του DLC μεταφράζονται συχνά σε «λίγο πιο γρήγορες μάχες» και τίποτα παραπάνω. Βέβαια σε κλασσική Pokémon κίνηση, μονάχα τρία Pokémon μπορούν να κάνουν Z μεταμόρφωση, εκ των οποίων (Absol και Lucario) το Garchomp δεν υπάρχει ακόμα προσβάσιμο εντός παιχνιδιού, αφού θα κυκλοφορήσει με αργότερο update. Όσο και να προσπαθεί, πιστεύω πως ο τίτλος tech demo είναι αναπόφευκτος μετά από κάποιες κινήσεις σαν και αυτή.
Το Mega Dimensions είναι ένα DLC φτιαγμένο ξεκάθαρα για όσους αγάπησαν το βασικό Legends Z-A και απλώς θέλουν «ακόμα λίγο από το ίδιο», με παραπάνω Mega μάχες, μια χούφτα νέων πιστών και Pokémon και μια τελευταία βόλτα στην Lumiose, αυτή τη φορά από την ανάποδη. Για αυτούς, οι νέες αλληλεπιδράσεις χαρακτήρων, οι μάχες με τα πιο σκληρά Mega και το αίσθημα ολοκλήρωσης της ιστορίας θα είναι αρκετά, έστω και αν θα παραπονεθούν για το grind. Για οποιονδήποτε άλλο, το παιχνίδι παραμένει με τα ίδια αρνητικά απλά σε μεγαλύτερη κλίμακα πλέον. Το DLC δίνει παραπάνω περιπέτεια χωρίς να καλύπτει τα κενά της προηγούμενης, αλλά όπως είπαμε και για το βασικό παιχνίδι, είναι καταδικασμένο ακόμα και τότε, να αποτελέσει μια επιτυχία στο ιστορικό της σειράς, ειδικά μετά την εμπορική επιτυχία του βασικού Pokémon Legends Z-A τίτλου.
Ευχαριστούμε πολύ τη CD Media για την παροχή του review copy!
