Όταν η τριλογία μιας gaming σειράς έχει φτάσει σε κορυφαία επίπεδα, όντας μία από τις καλύτερες σε ολόκληρη τη βιομηχανία, τότε η δημιουργία ενός τέταρτου κεφαλαίου αποτελεί πρόκληση εξαρχής. Η δε απόφαση της Nintendo να μεταβιβάσει τη συνέχεια του franchise στην Bandai Namco αποδείχθηκε λανθασμένη, αφού -για άγνωστους μέχρι στιγμής λόγους- η Nintendo «έσκισε» τη συμφωνία, δίνοντας ξανά τα ηνία στη Retro Studios, υπεύθυνη για τα 3 προηγούμενα games.
Η αλλαγή studio, το reboot ολόκληρου του παιχνιδιού, η χρονοβόρα ανάπτυξη του τίτλου και τα χρόνια στην αφάνεια, μετέτρεψαν το ακατέργαστο hype της κοινότητα για το Metroid Prime 4 σε έντονους προβληματισμούς. Με τη Retro Studios, όμως, στην ανάπτυξη του τίτλου και με μία Nintendo που είχε τα κοχόνες να ξεκινήσει από την αρχή το development ενός τόσο σημαντικού παιχνιδιού, τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να γίνουν ακόμα χειρότερα.
METROI Ο Κ%*&Σ ΜΟΥ ΝΑ ΜΑΘΩ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ
Το Metroid Prime 4: Beyond, πλέον, μας «ντύνει» για άλλη μία φορά με την εντυπωσιακή στολή της -ακόμα πιο εντυπωσιακής- Samus Aran, τοποθετώντας μας στα μέσα μιας μάχης στον πλανήτη Tanamaar στις εγκαταστάσεις του Galactic Federation -θυμίζοντας ή εκπαιδεύοντάς μας στους βασικούς gameplay μηχανισμούς. Λίγο πριν την υποχώρηση των εχθρικών μονάδων, η εκκωφαντική εμφάνιση του Sylux γεννά έντονους προβληματισμούς στη Samus, ενώ μία από τις επιθέσεις του βρίσκει ακούσια ένα μυστηριώδες και φαινομενικά αρχαίο αντικείμενο, που εν τέλει μεταφέρει τη Samus σε έναν άγνωστο, και κατά πάσα πιθανότητα, μακρινό πλανήτη.
Ο ανεξερεύνητος και σαφώς διαφορετικός πλανήτης φέρει το όνομα “Viewros”, και αποτελούσε το σπίτι μιας αρκετά εξελιγμένης φυλής ονόματι “Lamorn”, η οποία εξαφανίστηκε χρόνια πριν, εξαιτίας τους γεγονότος Great Tragedy. Γνωστή για την αγάπη της για εξερεύνηση, η Samus ανακαλύπτει πως η παρουσία της στον (ακατοίκητο πια από Lamorn) πλανήτη δεν είναι και τόσο επιφανειακή. Η συλλογή 5 σκορπισμένων ειδικών κλειδιών αποτελεί απαραίτητο βήμα και νούμερο ένα προτεραιότητα της κεντρική ιστορίας του παιχνιδιού, όντας ο μοναδικός τρόπος διαφυγής της Samus.
Μ’ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΜΗ ΛΕΩ ΠΟΛΛΑ
Σεναριακά, το παιχνίδι της Retro Studio πληροί όλες τις εισαγωγικές προδιαγραφές, αφού διαθέτει έναν μεγάλο κεντρικό κακό, μία άγνωστη προς εξερεύνηση τοποθεσία και μία ανεξερεύνητη ιστορία μιας ενδιαφέρουσας διαστημικής φυλής. Χωρίς να συγκλονίζει, αλλά και χωρίς να απογοητεύει, η ιστορία του παιχνιδιού κινείται σε μία σχετικά αναμενόμενη κατεύθυνση, που όμως διατηρεί συνεχόμενο το ενδιαφέρον, με μία αύρα μυστηρίου να πλανάται στην επιφάνεια του Viewros.
Στον αχαρτογράφητο, βουβό και δυσνόητο αυτό πλανήτη, η μόνη πηγή «κανονικής» επικοινωνίας προέρχεται από τους στρατιώτες του Galactic Federation που τηλεμεταφέρθηκαν ακούσια μαζί με τη Samus. Η μερική συναναστροφή μαζί τους υπενθυμίζει την ανθρώπινη φύση της Samus, ενώ οι ίδιοι θα αποτελέσουν βασικά και βοηθητικά γρανάζια στην προσπάθεια της για επιστροφή.
Η παράξενη απόφαση, όμως, η Samus να μην έχει voice-over, σε αντίθεση με τους troopers, μετατρέπει την επικοινωνία μεταξύ τους σε μία αρκετά περίεργη συνθήκη, με τη Samus να καταλήγει σε συνεχή ασαφή νοήματα προς αυτούς ως απάντηση και μάλιστα φορώντας πάντα την poker face μάσκα της. Δεν ξέρω ποιος, γιατί και με ποιο σκεπτικό αποφάσισε να μη δώσει φωνή στη Samus, αλλά βάσει λογικής και αποτελέσματος δεν δικαιώθηκε για την επιλογή του, αφού το μόνο που καταφέρνει είναι να δημιουργεί άβολες στιγμές σχεδόν σε κάθε αλληλεπίδραση.
DON’T DO THIS BACKTRACKING, DO THAT!
Όντας το τέταρτο instalment, και με τεράστια χρονική διαφορά από το τρίτο, το Metroid Prime 4: Beyond διατήρησε από τους προκατόχους του τη 3D metroidvania λογική, όμως επιχείρησε να ξεχωρίσει με μία semi-open world δομή. Τα 5 κλειδιά που αναζητούμε βρίσκονται τοποθετημένα σε 5 διαφορετικές άκρες του χάρτη, με την απόσταση μεταξύ τους να καλύπτεται από ένα αμμώδες τοπίο. Για να γίνει ευχάριστη και κάπως πιο ενδιαφέρουσα η μεταφορά από τη μία τοποθεσία στην άλλη, η Samus χρησιμοποιεί μία πανέμορφη και λειτουργική μηχανή που ονομάζεται Vi-O-La, που κινείται σε υψηλές ταχύτητες, ενώ παράλληλα μπορεί να επιτεθεί και στις διάφορες αφιλόξενες μορφές ζωής που ενίοτε την περιτριγυρίζουν.
Με αυτό τον τρόπο, η Retro Studios στοχεύει στην αναδόμηση και στο φρεσκάρισμα των Metroid Prime, θέλοντας να προσδώσει ελευθερία, επιλογές, όρεξη για παραπάνω εξερεύνηση και να προσθέσει νέα gameplay mechanics. Εν τέλει, το μόνο θετικό που αφήνει είναι ο satisfying χειρισμός της Vi-O-La, καθώς τα ουσιαστικά σημεία προς εξερεύνηση είναι λιγοστά, ενώ η διαδρομή που πρέπει να ακολουθήσουμε είναι κάπως προκαθορισμένη, κάνοντάς με να γράψω πολλά αχρείαστα χιλιόμετρα στο εξωγήινο καντράν της, κατά τα άλλα, υπέροχης μηχανής μου. Οι δημιουργοί εδώ υπέπεσαν σε παιδαριώδες λάθος, προσθέτοντας στην ήδη μπουχτισμένη με «καλό backtracking» συνταγή, ακόμα περισσότερο, αλλά αυτή τη φορά φθηνό, άτολμο και πληκτικό backtracking εντός των γραμμών της «άχρωμης», αλλά κατά τα άλλα κίτρινης ερήμου.
ΟΤΑΝ Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΝΙΚΑΕΙ ΤΗΝ ΤΑΣΗ
Πάντως, όσο παρωχημένο μπορεί να έμοιαζε στα μάτια μου το ιδιόμορφο lock-on shooting system του παιχνιδιού στα trailers, άλλο τόσο -και πολύ περισσότερο- ζωηρό, συναρπαστικό και λειτουργικό ήταν, με κάθε ευκαιρία για μάχη να με κάνει να οπλίζω το τεράστιο arm cannon της Samus. Παράλληλα, η σταδιακή εξέλιξη της Samus με τα διάφορα power-ups και τις αναβαθμίσεις καταλήγει να αναζωπυρώνει συνεχώς το ενδιαφέρον για combat, αλλά και platforming, με το gameplay να μεταβάλλεται συνεχώς, προσθέτοντας ουσία και βάθος. Η ικανοποίηση της πρόσβασης σε απροσπέλαστα μέχρι πρότινος σημεία διεγείρει το ενδιαφέρον για εξερεύνηση, αφήνοντας και ένα ευχάριστο αίσθημα ολοκλήρωσης, ενώ οι διαδοχικές αλλαγές που δέχεται το gameplay εξελίσσουν αναζωογονητικά τη φόρμουλα. Το «καλό backtracking» που ανέφερα πιο πριν, είναι βασικό στοιχείο των Metroid, και το νέο παιχνίδι της σειράς φροντίζει να μας το υπενθυμίζει.
Το gameplay του παιχνιδιού φτάνει πραγματικά στο peak του κατά τη διάρκεια των αρκετών -και άκρως απολαυστικών- boss fights. Σχεδόν κάθε φορά, όλες οι γνώσεις, δυνάμεις και αναβαθμίσεις που έχουν συλλεχθεί θα πρέπει να αξιοποιηθούν κάπως κατά τη διαδικασία της μάχης ενός boss, με τη Samus να χρησιμοποιεί μεγάλο εύρος του οπλοστασίου της, και μάλιστα ορισμένες φορές με ενδιαφέρων τρόπο. Εκτίμησα την ελαφριά πρόκληση, κυρίως στα bosses του normal mode, με τους αντιπάλους πολλές φορές να απαιτούν περίτεχνο τρόπο επίθεσης ή αποφυγής. Αν και δεν διαθέτει την κλασσική FPS κατεύθυνση, το Metroid Prime 4: Beyond βροντοφωνάζει πως το ιδιαίτερο shooting μαζί με το ασυνήθιστο scanning του μπορούν να σταθούν στο σύγχρονο gaming, αφού του προσδίδουν τη διαφορετικά που αναζητούμε πλέον συχνά.
ART DIRECTION > HARDWARE POWER
Η καθυστέρηση της κυκλοφορίας του Metroid Prime 4: Beyond συνέπεσε χρονικά με το λανσάρισμα της νέας κονσόλας της Nintendo, προσφέροντας στο παιχνίδι το κατάλληλο έδαφος για να αναδείξει τις οπτικές του αρετές, αλλά και να αποδείξει ένα μέρος της ισχύος του Nintendo Switch 2. Μπορεί να μην μιλάμε για μια «ωμή επίδειξη δύναμης» αντίστοιχη με αυτή σύγχρονων triple-A τίτλων σε PS5 και Xbox Series X|S, ωστόσο το μεράκι των δημιουργών αποτυπώνεται ξεκάθαρα τόσο στη φορητή μορφή της κονσόλας, όσο και όταν αυτή βρίσκεται στο dock.
Με ξεκάθαρη στόχευση στο εντυπωσιακό art direction και όχι στον καθαρό ρεαλισμό, το Metroid Prime 4: Beyond υπηρετεί άψογα την καλλιτεχνική ταυτότητα που έχτισαν με κόπο οι προηγούμενοι τίτλοι της σειράς. Τα σαγηνευτικά, πυκνά περιβάλλοντα (με εξαίρεση, για ακόμη μία φορά την έρημο), η κινηματογραφική προσέγγιση και η προσεκτική ισορροπία στη χρήση των διαφόρων χρωμάτων, κατατάσσουν το παιχνίδι ανάμεσα στα ομορφότερα που έχουμε δει μέχρι σήμερα από τη Nintendo. Ο μελαγχολικός και βουβός τόνος συμπληρώνεται ιδανικά από την κλασσική, αλλά αρκετά ανανεωμένη μουσική, η οποία διατηρεί τον μυστηριώδη χαρακτήρα της σειράς και καλλιεργεί διαρκώς την επιθυμία για εξερεύνηση.
ΑΞΙΟΛΟΓΟ ΜΑ ΚΑΤΩΤΕΡΟ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΝ
Το τεράστιο βάρος των προσδοκιών, τα πολλά χρόνια ανάπτυξης και η ανάγκη για φρεσκάρισμα οδήγησαν σε μία safe επιλογή ιστορίας και θεματολογίας, σε ορισμένες άστοχες σχεδιαστικές αποφάσεις, αλλά και στην υιοθέτηση ενός νέου «genre» που το παιχνίδι δεν είχε πραγματικά ανάγκη. Αντιθέτως, η Retro Studios δείχνει να εκτονώνει όλη της την αυτοπεποίθηση εκεί που ξέρει πως πραγματικά υπερέχει: στη συνεχή διαφοροποίηση της gameplay λούπας, στην άμεση και απολαυστική αίσθηση του shooting, στις εντυπωσιακές μάχες και, φυσικά, στη διάθεση για εξερεύνηση που αποπνέουν τα περιβάλλοντα.
Μπορεί το αποτέλεσμα να μην αγγίζει συνολικά το επίπεδο επιτυχίας των προκατόχων του, ωστόσο δηλώνει ξεκάθαρα παρόν σε ένα πιο adult περιεχόμενο που τα τελευταία χρόνια απουσιάζει από τη Nintendo, ενώ ταυτόχρονα καταφέρνει να αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον για το franchise. Το Metroid Prime 4: Beyond λειτουργεί ως απόδειξη ότι οι θεμελιώδεις αρχές μιας παλαιάς σειράς παραμένουν απολύτως επίκαιρες στο σύγχρονο gaming.
Ευχαριστούμε πολύ τη CD Media για την παροχή του review copy!
