Το Star Wars θερμόμετρο έχει χτυπήσει κόκκινο αυτές τις μέρες με την τελευταία σεζόν του Andor, τους εορτασμούς των 20 χρόνων από το Revenge of the Sith και την κυκλοφορία της νέας animated σειράς Tales of the Underworld, η οποία θα μπορούσαμε να πούμε πως δένει εξαιρετικά με τον ερχομό του νέου story expansion του Outlaws που όπως καταλάβατε αφορά τους διαστημικούς πειρατές του σύμπαντος. Για την ακρίβεια, όχι όποιον κι όποιον πειρατή, αλλά τον περιβόητο Hondo Ohnaka που με χαρακτηριστική άνεση και ευφυΐα, όπως θα έλεγε και ο ίδιος, έρχεται να δώσει ένα νέο ενδιαφέρον στις περιπέτειες των Kay, Nix και ND-5. Αυτό, λοιπόν, είναι το review του A Pirate’s Fortune DLC.
GUESS WHO’S BACK
Παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή να αναφέρω πως σε αυτό το expansion δεν έχουμε κάποια σημαντικά updates όσον αφορά το gameplay, ενώ το cosmetics περιεχόμενο σχετίζεται με τη γνωριμία μας με τη Miyuki Trade League, καθώς μέσα από τα contracts της μπορούμε και αποκτούμε περισσότερα καλούδια για την Kay και το Trailblazer. Καλοδεχούμενα, όπως πάντα, αλλά εκεί που αξίζει να εστιάσουμε περισσότερο, είναι στη νέα ιστορία και στους χαρακτήρες.
Στο δεύτερο και όπως φαίνεται τελευταίο story expansion του Star Wars Outlaws, η Massive Entertainment είπε να τα δώσει όλα και να εξερευνήσει την “πειρατική” πλευρά του υποκόσμου και τι ποιο κατάλληλο από το να μας ξανά συστήσει έναν από τους πιο γνωστούς πειρατές του μακρινού γαλαξία, τον Hondo Ohnaka. Λέω ξανά, διότι για τους γνώστες του σύμπαντος, ο καπετάνιος Hondo πρωτοεμφανίστηκε στη σειρά The Clone Wars όπου και λατρεύτηκε από το κοινό για το χιούμορ του, την εξυπνάδα του, τον πολλές φορές επικίνδυνο αυθορμητισμό του και φυσικά τη δυναμική του με τους άλλους χαρακτήρες και ιδιαίτερα με τον αγαπημένο Obi-Wan Kenobi. Τα στοιχεία αυτά κάνουν την εμφάνιση τους και στο A Pirate’s Fortune, από τη μία λόγω της εξαιρετικής, για ακόμη μία φορά, ερμηνείας του Jim Cummings στο ρόλο, από την άλλη λόγω και της διασκεδαστικής, στοχευμένης και γεμάτης περιπέτεια ιστορίας του, που ως μία κλασσική πειρατική ιστορία επικεντρώνεται γύρω από την εύρεση του μυστηριώδους θησαυρού του χαμένου – αλλά νέου για το σύμπαν – πολιτισμού των Khepi.
Έχοντας τον Hondo Ohnaka ως πραγματικό συμπρωταγωνιστή, το νέο story expansion επιτυγχάνει μέσα στις ίδιες ώρες περίπου εκεί που θεωρώ ότι απέτυχε το Wild Card και ο τρόπος με τον οποίο αξιοποίησε τον χαρακτήρα του Lando Calrissian και την ιστορία που αυτός μας έφερε. Η αλληλεπίδραση της Kay με τον Hondo είναι συνεχής και δυναμική, καθώς οι δυο τους συμμετέχουν μαζί σχεδόν σε όλες τις αποστολές και “παρανομίες” που συναντάμε στο δρόμο μας προς τον χαμένο θησαυρό. Με αυτό τον τρόπο, οι συντελεστές κατάφεραν να δώσουν περισσότερο βάθος στις λιγοστές αποστολές και να διευρύνουν το χρόνο που περνάμε σε αυτές, μιας και πλέον δεν τα βλέπουμε τα γεγονότα μόνο από τη σκοπιά της Kay, αλλά και των άλλων χαρακτήρων. Ταυτόχρονα όμως, ακόμα και όταν οι δύο χαρακτήρες δεν βρίσκονται μαζί, το αποτύπωμα του Hondo είναι εμφανές τόσο στα γεγονότα και το lore της νέας πλοκής, όσο και στη σχέση της Kay με τον ND-5 που και αυτός έχει έναν πιο ενεργό ρόλο σε σύγκριση με το προηγούμενο DLC. Και τα δύο αυτά στοιχεία έρχονται σε ξεκάθαρη αντίθεση με τη σημασία που είχε ο Lando και η Αυτοκρατορία στο Wild Card, όπου είχαν περισσότερο τον ρόλο του παρατηρητή εν τέλει.
Παράλληλα, δεν είναι μόνο ο ρόλος του Hondo που αξίζει την προσοχή μας στο νέο DLC, αλλά και η αξιοποίηση της νέας εχθρικής ομάδας των Rokana Raiders και της σχέσης τους με τον θησαυρό. Χωρίς να πω πολλά προς αποφυγήν spoilers, η ομάδα με αρχηγό την Stinger Tash αποτελεί το αντίπαλο δέος στην προσπάθεια μας να αποκτήσουμε το θησαυρό που μας υποσχέθηκε ο Hondo και αν φαινομενικά έχουν το προβάδισμα, τα πράγματα δεν πάνε τόσο καλά όσο πίστευαν στην αρχή.
Η αλληλεπίδραση μαζί τους είναι αρκετά διασκεδαστική και πάνω από όλα ουσιώδης, με την Massive να έχει στήσει μερικά καλά encounters τα οποία μας δίνουν έναυσμα να μάθουμε περισσότερα για τους ίδιους, αλλά και να προχωρήσει η ιστορία με κάθε συνάντηση μας. Όπως και ο Hondo, έτσι κι αυτοί αποτελούν ενεργό μέρος της πλοκής, και λόγω των εσωτερικών εντάσεων που έχει προκαλέσει η αναζήτηση του θησαυρού, μας δίνεται η ευκαιρία να δοκιμάσουμε και κάποια νέα mini mechanics που έχουν ετοιμάσει οι developers και πηγάζουν από τον τρόπο λειτουργίας του reputation system του παιχνιδιού, τα οποία κρύβουν ενδιαφέρον και συνδυάζονται όμορφα με το νέο γεωγραφικό πλαίσιο του Khepi System. Το εν λόγω νεφέλωμα αποτελεί έναν νέο τόπο για το σύμπαν, διαθέτοντας level design και art που παραπέμπει αυτόματα στην έννοια του “κρυμμένου νησιού” όπου θα βρούμε το χαμένο θησαυρό μας και το traversal σε αυτό είναι αρκετά διασκεδαστικό.
Συγκεντρωτικά, μιλάμε για έναν άκρως αξιέπαινο χειρισμό ενός γνωστού χαρακτήρα, την εισαγωγή μίας νέας αντίπαλης ομάδας αλλά κι ενός κόσμου που δένει αρμονικά με ότι μας έχει συνηθίσει ήδη ο βασικός τίτλος.
HE SAID “PIRATE’S HONOR”!
Ωραία, λοιπόν, ιστορία, χαρακτήρες, κόσμοι και περιεχόμενο ήταν πολύ καλά. Που χωλαίνει όμως το πράγμα; Η αλήθεια είναι πως το A Pirate’s Fortune είναι ένα αρκετά καλό story expansion και για πολλούς θεωρώ θα είναι εξαιρετικό. Όμως, για το nitpicking της υπόθεσης μπορούμε να βρούμε ένα δύο αρνητικά πράγματα. Πρώτο και κύριο για μένα είναι το performance. Αν και τα δύο modes συνεχίζουν να λειτουργούν μια χαρά, δυστυχώς, υπάρχουν περιπτώσεις όπου υπότιτλοι και διάλογος χάνονται στιγμιαία, ενώ αισθητή έκαναν την παρουσία τους κάποια απροσδόκητα bugs. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ένα συγκεκριμένο sequence στο οποίο απαιτείται να πάρω πίσω μέρος του gear μου. Κατά τη διάρκεια του εντόπισα πως αν αλλάξω όπλο σε μερικά σημεία του υπάρχει bug το οποίο επί τόπου με αποκόβει από το interaction με άλλα αντικείμενα, αλλά και από το pause menu, οδηγώντας με αναγκαστικά στο να πεθάνω και να ξεκινήσω ξανά από το τελευταίο checkpoint που δεν ήταν και το πιο πρόσφατο.
Παράλληλα, σε δύο encounters με τους Raiders πάλι στον ίδιο χάρτη, προέκυψαν περίεργα bugs. Στο πρώτο, αν και βγήκα ηττημένος από την αναμέτρηση μαζί τους, το παιχνίδι αποφάσισε να αφαιρέσει τη μισή δύναμη των εχθρών μου κατά την επιστροφή μου στη ζωή, σαν να τους έχω ήδη νικήσει εγώ και να έχω κάνει save. Στη δεύτερη περίπτωση, όπου πάλι έχασα τη ζωή μου αλλά είχα πετύχει το objective, το παιχνίδι αποφάσισε να με μεταφέρει σε άλλη τοποθεσία, κοντά στο σημείο που έπρεπε να πάω, γλυτώνοντας με από τον κόπο. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις το αποτέλεσμα ήταν θετικό για μένα, απλά προφανώς δεν έπρεπε να είναι έτσι τα πράγματα. Είμαι σίγουρος όμως με τα πρώτα updates θα διορθωθούν τα όποια προβλήματα, γι’ αυτό και το συγκεκριμένο παράπονο πιο πολύ διατύπωση είναι παρά παράπονο.
Εκεί που χάνουμε λίγο περισσότερο και πιο μόνιμα θεωρώ είναι στην κατάληξη της ιστορίας και στο “treasure hunting” στοιχείο. Το DLC δίνει έμφαση στο spaceship gameplay και καλά κάνει μιας και μιλάμε για πειρατές και τι είναι ένας πειρατής χωρίς το πλοίο του; Επιπλέον, μας δίνει και τη δυνατότητα να παίξουμε και με ένα άλλο διαστημόπλοιο που κι αυτό όπως και το Trailblazer είναι εξαιρετικό στο χειρισμό του και με το δικό του χαρακτήρα, ενώ φυσικά μην ξεχνάμε και τα νέα διαστημικά contracts από την Miyuki Trade League, που εννοείται προσφέρουν ικανοποιητικό περιεχόμενο.
Παρ’ όλα αυτά, αυτό που μου λείπει είναι το αληθινό αίσθημα του exploration. Ναι μεν έχουμε μία νέα τοποθεσία, με αρκετά μυστήρια να ανακαλύψουμε, αλλά αυτά στην πραγματικότητα δεν είναι τόσα πολλά. Αντιλαμβάνομαι ότι στον περιορισμένο χρόνο και content που υπάγεται στο πλαίσιο ενός expansion, δεν μπορείς να κάνεις και πάρα πολλά, μιας και οι πόροι είναι περιορισμένοι και ο στόχος συμπληρωματικός. Όμως, θα ήθελα οι developers να επεκταθούν λίγο παραπάνω σε αυτό το στοιχείο, να μας δώσουν και κάποιους μικρούς θησαυρούς προς αναζήτηση ή να κάνουν την εξερεύνηση αυτού του νέο πολιτισμού πιο interactive από το απλό διάβασμα ιστοριών στα datapads, παράλληλα με τον “μεγάλο μας στόχο” που είναι ο θησαυρός που κρύβεται στο Khepi Tomb.
Ένας στόχος, που ολίγον τι με απογοήτευσε στο τέλος του. Χωρίς φυσικά να μιλήσω για spoilers, το χτίσιμο της ιστορίας, της πλοκής και της αντιπαράθεσης των χαρακτήρων ταιριάζει απόλυτα με τη θεματική, το σύμπαν του Outlaws και την ιδιοσυγκρασία των πρωταγωνιστών. Προς το τέλος είναι που κάπως το πράγμα στραβώνει και το μεγάλο φινάλε δεν ήταν και τόσο μεγάλο όσο πίστευα. Χωρίς να παρεξηγηθώ, λειτουργεί και “τονικά” είναι αξιοπρεπές, απλά είναι αρκετά απλοϊκό και υπολείπεται τον “wow factor” που περίμενα και θεωρώ πως η πλοκή είχε χτιστεί αρκετά καλά μέχρι τότε.
CHOSE TO STAY
Ο χρόνος που πέρασα με το A Pirate’s Fortune μου θύμισε γιατί μου άρεσε τόσο πολύ το βασικό παιχνίδι και που χρειάζεται βελτίωση. Είναι μία καλογραμμένη ιστορία, με όμορφους κόσμους τους οποίους μας δίνεται η ευχέρεια να ανακαλύψουμε. Παράλληλα, οι κόσμοι αυτοί αποκτούν υπόσταση όχι από το content, αλλά από τους χαρακτήρες, οι οποίες για ακόμη μία φορά έχουν βάθος και στην περίπτωση του Hondo Ohnaka παραμένουν πιστοί στο πνεύμα του Star Wars. Όντας και το τελευταίο μέρος της ιστορίας των Kay, Nix και ND-5 αποτελεί ένα πολύ καλό φινάλε, που σίγουρα θα εκτιμήσετε περισσότερο από το προηγούμενο expansion, και εύχομαι ειλικρινά να τους ξαναδούμε στο μέλλον, είτε με κάποιο sequel του Outlaws, είτε μέσα από άλλες ιστορίες του σύμπαντος.
Ευχαριστούμε πολύ την Ubisoft και τη CD Media για την παροχή του review copy!
