Wheel World | Review

Η αλήθεια είναι πως μετά το εξαιρετικό Death Stranding 2: On the Beach και τον χαμό του Nintendo Switch 2, το gaming καλοκαίρι μας χρειαζόταν μία ευκαιρία να “χαλαρώσει” κάπως. Και ποιος καλύτερος τρόπος να χαλαρώσει κανείς από το να πάει για ποδήλατο! Well, όχι με την κυριολεκτική έννοια, μιας και η ζέστη είναι το λιγότερο αφόρητη τις τελευταίες μέρες. Πιο πολύ να πάμε για ποδήλατο στον ξεχωριστό κόσμο του Wheel World. Ένας κόσμος που αξίζει σίγουρα την προσοχή σας αυτό το καλοκαίρι.

LET’S RACE

Όπως υποδηλώνει και το όνομα του, το Wheel World έχει να κάνει με έναν κόσμο γεμάτος ρόδες. Για την ακρίβεια, έναν εναλλακτικό κόσμο από τον δικό μας, όπου η ποδηλασία είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό άθλημα ή ένας τρόπος διασκέδασης, αλλά κομμάτι του ίδιου του κύκλου της ζωής.

Μπορεί να ακούγεται λίγο κουλό το ξέρω, αλλά στην πραγματικότητα όλα είναι τόσο απλά όσο ακούγονται. Ξεκινώντας το Wheel World αναλαμβάνουμε το ρόλο της Kat, η οποία με το καλημέρα συναντά το αρχαίο πνεύμα Skully, το οποίο έχει επωμιστεί έναν αρκετά σημαντικό ρόλο για τη λειτουργία του κόσμου που δεν είναι άλλος από το να ολοκληρώσει το Great Shift και να μεταφέρει τις ψυχές των αποθανόντων στην αντίπερα όχθη. Δυστυχώς, όμως, κατά τη διάρκεια του προηγούμενου κύκλου, ο Skully έπεσε θύμα κλοπής όσο ξεκουραζόταν και πλέον δεν διαθέτει τα κατάλληλα εξαρτήματα στο ποδήλατο του για να πραγματοποιήσει αυτή τη διαδικασία. Επομένως, δουλειά μας είναι να τον βοηθήσουμε να βρει ξανά τα κομμάτια του θρυλικού ποδηλάτου του και να σώσουμε τον κόσμο.

Στην πραγματικότητα το premise του παιχνιδιού δεν είναι καθόλου μακάβριο όσο αφήνεται να εννοηθεί, καθώς τόσο η ατμόσφαιρα, όσο και οι χαρακτήρες του κόσμου του Wheel World είναι αρκετά ανάλαφροι και διασκεδαστικοί. Ειδικότερα, το πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση με το που ξεκίνησα να παίζω ήταν τα υπέροχα, φωτεινά και έντονα χρώματα των αρχικών φυσικών τοπίων που προσφέρει το παιχνίδι, ενώ στη συνέχεια που ο χάρτης ανοίγει περισσότερο, ευχαριστήθηκα πλήρως και την αντίθεση που πρόσφεραν τα πιο βιομηχανικά και αστικά μέρη.

Παράλληλα, λόγω και της πλοκής αλλά και της φύσης του gameplay, την οποία θα εξηγήσουμε λίαν συντόμως, συναντάμε συνεχώς διάφορους ανθρώπους που δίνουν τον πραγματικό τόνο και χαρακτήρα τόσο στην εκάστοτε περιοχή όσο και στο game εν γένει. Αυτό γιατί παρά τη σχεδόν βουβή φύση του παιχνιδιού (το voice acting απουσιάζει), μέσα από τους γραπτούς διαλόγους, την εμφάνιση, τη μουσική, τα sound effects και τις κινήσεις των χαρακτήρων, γίνονται απόλυτα ξεκάθαρες τόσο οι προθέσεις τους όσο και οι ιδιαίτερες προσωπικότητες τους, οι οποίες είναι καλογραμμένες και αρκετά αστείες.

Το ίδιο καλογραμμένη μπορώ να πω ότι είναι και η ιστορία του Wheel World, η οποία αν και αρκετά απλή στη φύση τους, όπως αναφέραμε και παραπάνω, είναι διασκεδαστική και περνάει στο 100% τα μηνύματα της σχετικά με τον κύκλο της ζωής, το σεβασμό στη φύση και τα προβλήματα που φέρνει η άκρατη βιομηχανοποίηση και το κυνήγι του κέρδους. Σε αυτό, βέβαια, βοηθάει και το gameplay που αποτελεί τον πραγματικό πρωταγωνιστή του παιχνιδιού.

MAY THE WIND BE AT YOUR BACK…

Για να είμαι ειλικρινής, σε επίπεδο καθαρού gameplay το Wheel World μου φάνηκε απλά καλό, δίχως να με ενθουσιάζει. Ναι, η οδήγηση του ποδηλάτου ήταν ικανοποιητική, ανάλαφρη και διασκεδαστική, όμως οι αυτοκαταστροφικές τάσεις της A.I. που αρχικά έμοιαζαν αστείες, στη συνέχεια κατέληξαν απλά εκνευριστικές. Αυτό συνέβη διότι όσο τα racing tracks γίνονταν όλο και πιο στενά και με περισσότερες κλειστές στροφές, παρατήρησα πως οι αντίπαλοι μου είχαν την τάση να τρακάρουν στους τείχους ή στα διερχόμενα αυτοκίνητα χωρίς κάποιον ιδιαίτερο λόγο.

Σαν να μην έφτανε αυτό, αμέσως μετά τη μετωπική σύγκρουση συνέχιζαν με αμείωτη ταχύτητα σαν να μη συνέβη τίποτα, με αποτέλεσμα να χτυπάνε πάνω μου και να με βγάζουν εκτός πορείας. Όπως καταλαβαίνετε, οι πρώτες δέκα φορές είναι διασκεδαστικές, μετά καταντάει εκνευριστικό. Ευτυχώς, αυτές οι αλλοπρόσαλλες κινήσεις δεν συνέβαιναν σε κάθε γωνιά, αλλά σε συγκεκριμένα μόνο σημεία και στιγμές, συνεπώς με ένα απλό restart του challenge και αναμένοντας την εξέλιξη τους, μπορούσα να τις αποφύγω.

Παρ’ όλα αυτά, το να κρίνουμε ένα παιχνίδι αποκλειστικά και μόνο από το “καθαρό gameplay loop του” δεν είναι και τόσο εποικοδομητικό. Άλλωστε, τι εννοούμε “καθαρό gameplay”; Προσωπικά, θα έβαζα μέσα και όλους τους υπόλοιπους μηχανισμούς που επηρεάζουν άμεσα το moment-to-moment gameplay, πέραν της κίνησης του οχήματος και της A.I. Ανοίγοντας την ομπρέλα, λοιπόν, θα έλεγα πως το Wheel World είναι παραπάνω από ικανοποιητικό. Σε ένα racing παιχνίδι -αν μπορεί να χαρακτηριστεί έτσι ο τίτλος της Messhof Games– θεωρώ σημαντικό να υπάρχει η δυνατότητα να δημιουργήσουμε το όχημα που εμείς θέλουμε, στα μέτρα μας. Όχι γιατί το κάνουν παιχνίδια όπως τα Forza ή το F1 π.χ., αλλά επειδή δίνει την ελευθερία στους παίκτες να πειραματιστούν και να δημιουργήσουν κάτι δικό τους.

Εδώ το Wheel World σίγουρα περνάει με άριστα, μιας και μπορούμε να πειράξουμε κάθε πτυχή του ποδηλάτου μας, από τις ρόδες και τη σέλα, μέχρι τη δαγκάνα στις ρόδες και τον σκελετό, ενώ κάθε αλλαγή φαίνεται άμεσα στο gameplay και μπορεί να επηρεάσει καίρια τη στρατηγική μας. Για παράδειγμα, στην αρχή του παιχνιδιού όπου οι πίστες είναι πιο ευθείες, η αεροδυναμική και η δύναμη κυριαρχούν, ενώ αργότερα, μέσα στην πόλη όπου οι πίστες είναι μικρότερες και με περισσότερες στροφές, το handling είναι ο βασιλιάς.

Συνεπώς, μου άρεσε αρκετά που μπορούσα να πειράξω το ποδήλατο μου ανάλογα με τα δικά μου γούστα στην οδήγηση, αλλά και με τις απαιτήσεις της εκάστοτε πίστας. Επίσης, ένας τομέας όπου το Wheel World επιτυγχάνει μιας και διαθέτει μία εκτενής γκάμα στο level design, παρά το γεγονός ότι μιλάμε για σχεδόν έναν ενιαίο χάρτη. Το στοιχείο αυτό καταπολεμά και το όποιο αίσθημα νωχελικότητας που μπορεί να προκύψει από την επαναληψημότητα ενός racing game.

…AND YOUR WHEELS BE TRUE

Ωστόσο, δεν τελειώνουν εκεί τα θετικά που αποκόμισα από το gameplay. Πάντα μου άρεσε όταν μία ιδέα, ένα concept για ένα παιχνίδι δεν μένει μόνο στο playable κομμάτι, αλλά περνά και στον ευρύτερο κόσμο του παιχνιδιού. Σε επίπεδο… κοινωνικό, λοιπόν, η ποδηλασία στο Wheel World αποτελεί έναν εκ των βασικών μορφών επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων του κόσμου αυτού, έχοντας ως βασικό πυρήνα τη Φήμη (Rep). Από τη μία έχουμε την πρακτική του υπόσταση, διότι χωρίς το κατάλληλο επίπεδο Rep η ιστορία δεν μπορεί να προσχωρήσει, γιατί ο μόνος τρόπος να πάρουμε πίσω τα θρυλικά κομμάτια μας είναι αντιμετωπίζοντας τους μεγάλους ποδηλάτες της εκάστοτε περιοχής. Κάτι σαν bosses δηλαδή, τα οποία διαθέτουν υψηλό Rep. Όμως, αν δεν έχουμε κι ένα συγκεκριμένο επίπεδο Rep δεν μπορούμε να περάσουμε καν στην περιοχή τους.

Ουσιαστικά, μιλάμε για ένα είδος συναλλάγματος αλλά και κατηγοριοποίησης. Αν και δεν υπάρχει κάποια διάκριση μεταξύ των ανθρώπων του κόσμου -δεν υπάρχει, δηλαδή, κάποια ένδειξη ότι απαγορεύεται η ελεύθερη μετακίνηση των ατόμων λόγω χαμηλού Rep, μόνο στην Kat κι εμάς- η ύπαρξη ενός τέτοιου “νομίσματος” και η αξία που του δίνουν τα άτομα, θεωρώ πως κρύβει κι ένα σημαντικό μήνυμα για τη δική μας κοινωνία. Μπορεί να το υπεραναλύω στο μυαλό μου -τι πιο σύνηθες θα έλεγε κανείς-, αλλά η Φήμη αποτελεί και μία αρκετά εύστοχη κριτική στον ρόλο που διαδραματίζει πλέον το χρήμα στη ζωή μας.

Όπως και η απόκτηση ολοένα και περισσότερων χρημάτων αποτελεί πλέον για πολλούς αυτοσκοπός, έτσι και το Rep, η ποσοτικοποίηση του και η συνεχής αναζήτηση του από τις διάφορες ομάδες που συναντούμε, μπορεί να οδηγήσει σε παρόμοιες συμπεριφορές κατηγοριοποίησης των ανθρώπων. Πόσοι συνάνθρωποι μας εκεί έξω κρίνουν τους υπόλοιπους απλά και μόνο με βάση το επίπεδο του εισοδήματος τους; Συνεπώς, πράγματι υπάρχει η πρακτική υπόσταση του Rep στο πλαίσιο του gameplay, όμως έχει και σαφέστατες προεκτάσεις στον “ηθικό κόσμο” μίας κοινωνίας ή ενός συνόλου που δημιουργούμε σαν άνθρωποι, ειδικά αν συνοδεύεται και από μία κουλτούρα ανεξέλεγκτης εκμετάλλευσης και “προόδου”.

A WIN IS A WIN

Κλείνοντας, θα ήθελα να κάνω άλλη μία εξομολόγηση. Προσωπικά, αν και ήθελα ένα μικρό διάλειμμα από blockbusters και μεγάλες κυκλοφορίες, ήμουν αρκετά επιλεκτικός για το επόμενο review μου. Όχι γιατί δεν υπάρχουν καλά και μικρά παιχνίδια εκεί έξω που δεν απαιτούν άπειρες ώρες από μένα ή το 100% της προσοχής μου. Αντιθέτως, αυτό που έψαχνα ήταν ένα παιχνίδι που θα με βοηθούσε να αξιοποιήσω την πρόσφατα αποκτηθείσα PC handheld συσκευή μου και το Wheel World μου έδωσε αυτή τη δυνατότητα. Όλοι οι παραπάνω λόγοι που ανέλυσα καταδεικνύουν το γιατί θεωρώ το Wheel World ένα αξιόλογο παιχνίδι.

Ωστόσο, η δυνατότητα του να βιώσεις τον εν λόγω τίτλο σε μία φορητή συσκευή, άκοπα και με ελάχιστες παραχωρήσεις από πλευράς performance –υπήρχαν κάποια θεματάκια στις busy περιοχές προς το τέλος, αλλά με μερικές αλλαγές έφτιαχνε η κατάσταση-, είναι αυτή που κάνει το παιχνίδι το ιδανικό companion για κάποιον ή κάποια που ψάχνει να παίξει κάτι νέο αυτό το καλοκαίρι. Επομένως, αν και σε γενικές γραμμές συστήνω να δοκιμάσετε το Wheel World γιατί θα περάσετε διασκεδαστικά το χρόνο σας, σας υπερ-παροτρύνω να το παίξετε αν διαθέτετε PC handheld συσκευή. Πιστέψτε με, αξίζει το χρόνο σας.

Ευχαριστούμε πολύ τις Annapurna και popagenda για την παροχή του review copy!